Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/16021 K.2023/6502

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2013/235 Esas, 2015/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca üç kez 3 yıl hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2013/235 Esas, 2015/361 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 10.10.2017 tarihli ve 2017/20118 Esas, 2017/19805 Karar sayılı ilamı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ve 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ve ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2019 tarihli ve 2017/177 Esas, 2019/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca üç kez 3 yıl hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; önceki karar Yargıtay tarafından bozulmasına rağmen mahkemece cezasında indirim yapılmadan aynı kararın verildiğine, bu nedenle dosyanın yeniden değerlendirilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, haklarında mahkûmiyet kararı verilen temyiz dışı diğer iki sanık ile birlikte, triko tekstil atölyesi işletmeciliği yapan katılanlar ... Kırık ve ... ile mağdur ...’in iş yerlerine giderek triko ürünleri aldıkları ve almış oldukları malları iş yeri adresine göndermelerini, ödemeyi burada yapacaklarını söyledikleri, mağdur/katılanların malları belirtilen adrese gönderdikleri, sanıkların ödemeyi bir kaç saat sonra yapacaklarını beyan etmeleri üzerine ödeme yapılmayınca söz konusu adrese gittiklerinde iş yerinde kimsenin olmadığı ve göndermiş oldukları malların başka bir araçla iş yerinden götürüldüğünü öğrendikleri iddiasıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında, atılı suçlamayı kabul etmeyerek, mağdur/katılanlardan mal aldıklarının doğru olduğunu, karşılığında açık senet verdiklerini, ürünleri teslim aldıktan sonra cenazelerinin olması nedeniyle iş yerinden ayrılmak zorunda kaldıklarını beyan etmiştir.

3. Sanık tarafından, mağdur/katılanların zararlarının giderildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır.

4. Uzlaştırma raporuyla, sanık ve mağdur/katılanlar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.

5. Mahkeme tarafından, dosya kapsamı itibarıyla sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek üzerine atılı eylemlerin sabit olduğu kabulü ile temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ve 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

2. Mahkemece gerekçeleri açıklanarak takdiren ve teşdiden alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayin edildiği, yine gerekçeleri açıklanarak takdiri indirim uygulanmadığı ve ceza miktarı itibarıyla seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme hükümlerinin uygulanmadığı anlaşılmıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.01.2019 tarihli ve 2017/177 Esas, 2019/9 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,