Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/16407 K.2025/6505

Gebze 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.07.2013 tarihli ve 2013/114 Esas, 2013/505 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

I. Sanık ... Hakkında Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararı Yönünden

Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, hüküm tarihi itibarıyla itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, itiraz merciince de gereğine tevessül edilerek itirazın reddi kararı üzerine 21.11.2013 tarihinde kesinleştiği belirlendiğinden, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

II. Sanık ... Hakkında Kurulna Mahkûmiyet Hükmü ile Sanık ... Hakkında Verilen Beraat Kararı Yönünden Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 257/1 maddesi gereği görevi kötüye kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat kararlarına konu eylemler incelendiğinde;

Taşeron firma işçisi olarak Gebze PTT Müdürlüğünde kurye olarak çalışan ve olay tarihinde alıcılarına ulaştırılması için kendilerine teslim edilen bir kısım gönderileri, Gebze ilçesi Eskihisar köyü Doktor ... ... Caddesinde bulunan boş bir araziye getirip yaktıkları sırada kollukça yakalandıkları, bu esnada bir kısım gönderilerin yandığı olayda,

Suça konu olan yakılmış evrakın niteliği tespite yönelik bir delilin ve sanıklara teslim edilen evraka ilişkin zimmet listesinin dava dosyasında bulunmadığı, sanıkların her aşamada gerek kendi içinde gerek birbirleri arasında istikrarlı olduğu gözlemlenen samimi ikrarlarıyla, adres yetersizliği vb nedenlerle teslim imkansızlığı nedeniyle uhdelerinde kalan dergi, kredi kartı ekstreleri, telefon faturaları gibi belgeleri yakmak suretiyle imha ettiklerini, imha edilen evrak arasında resmi belge mahiyetinde taahhütlü bir gönderinin bulunmadığını savundukları,

sanıkların savunmalarının aksini ispata yarar bir delilin elde edilemediği anlaşılmakla, sanıkların samimi savunmalarına itibar olunarak yok edilen belgelerin resmi belge olmadıklarının kabulü gerekmekle, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 208/1 maddesinde düzenlenen özel belgeyi bozmak, yok etmek veya gizlemek suçunun yasal unsurlarını oluşturacağı, imha edilen evrakın resmi belge olması durumunda dahi taşeron firma elemanı olup hizmet akdi ile çalışmaları nedeniyle kamu görevlisi statüsünde olmayan sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK'nın 205/1-1. cümle kapsamında kalacağı belirlendiğinden,

bahse konu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, her ne kadar sanık ... hakkında beraat kararı verilmiş ise de sanıkların iştirak hâlinde işledikleri iddia olunan suç yönünden zamanaşımı kesen son işlemin, 5237 sayılı TCK’nın 67/2-d maddesi uyarınca sanık ... hakkında kurulan inceleme konusu 10.07.2013 tarihli mahkûmiyet hükmü olarak kabulünün gerekeceği ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle,