Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/16615 K.2024/2951

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.03.2018 tarihli ve 2017/15184 Esas, 2018/1545 Karar sayılı bozma kararı üzerine, Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.02.2019 tarihli ve 2018/187 Esas, 2019/88 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 157 inci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 63 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.660,00 TL adli cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında ise 2 yıl 6 ay hapis ve 4.000,00 TL adli cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'in temyiz isteği; samimi şekilde olayları anlattığına, ikrarının ve pişmanlığının dikkate alınarak lehe hükümlerin uygulanmasına, kararın bozulmasına, esasen hesap numarasının suçta kullanıldığını bilmediğine, 2. Sanık ...'un temyiz isteği; suçsuz olduğuna, olayda kullanıldığına ve mağdur olduğuna, 3. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; kararın hukuka ve yasaya aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine, 4. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,suçun unsurlarının oluşmadığına, sanıklar arasında irtibatın bulunmadığına, gerekçe gösterilmeden alt sınırdan uzaklaşıldığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde mağdur ...'ı cep telefonundan arayarak kendisini komiser olarak tanıtan erkek bir şahsın mağduru KCK terör örgütünün kimlik bilgileri ile bankaya para yatırıp çektiklerini, şahısları yakalayabilmek amacıyla belirtilen banka hesabına para yatırması gerektiğini söylemek suretiyle hile ile kandırması ve yönlendirmesi neticesinde mağdurun, sanık ...'ın hesabına para yatırmasını sağladığı, sanık ...'ın ifadeleri doğrultusunda diğer sanıklara ulaşıldığı,

sanık ...'un talimatı ile diğer sanıkların bankada hesap açtırıp hesap numaralarını sanık ...'e verdikleri ve bu şekilde birlikte hareket etmek suretiyle somut olayı gerçekleştirdikleri iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, sanıkların savunmaları, mağdurun beyanı, sanık ...'ın banka hesapına para yatırıldığına ve çekildiğine ilişkin banka dekontları ve tüm dosya kapsamından edinilen kanaat ile bozmaya uymak suretiyle sanıkların iştirak halinde eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ... hakkında hükmolunan adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde hapse çevrileceğine karar verilmiş ise de adlî para cezasının ödenmemesi halinde izlenecek yöntemin, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtildiği ve bu hususun, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/12-463 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanıklar hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ..., sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık ..., sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ..., sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,