KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/17022 E., 2024/12144 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2013/516 E., 2014/407 K.
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
330 kelime·2 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı CMK'nın 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması hususunun infaz aşamasında gözetilmesi, mümkün görülmüştür.
Sanığın, katılanın kaybettiği kimlik belgesindeki bilgilerini kullanarak internet ortamında araştırma yapıp katılanın Almanya Duisburg şehrinde bulunan Targo bank adlı bankada hesabı bulunduğu bilgisine ulaştıktan sonra katılan adına düzenlenmiş kimlik belgesi suretiyle hesabından para gönderilmesi talebini içeren belgeyi banka yetkilisine gönderdikten sonra banka yetkilisinin de kendisine gönderilen belgeler üzerine istenilen parayı sanığın bildirdiği Euro hesabına gönderdiği olayda;
sanığın bankacılık faaliyeti yürüten bankanın olağan faaliyetlerinden ve bu faaliyeti yürüten sujelerinden yararlanması nedeniyle eyleminin, 5237 sayılı TCK nın 158-1-d maddesinin yanı sıra 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde öngörülen banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçuna da temas etmesine rağmen yalnızca anılan maddenin (d) bendinden hüküm kurularak, temel cezanın tayininde bu husus gözetilmeden eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/17022, K. 2024/12144, 22 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama