Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/18129 K.2023/1549

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2015/36 Esas, 2015/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay hapis ve 40,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, şikâyetçilerin zararları karşılandığı için şikâyetlerinden vazgeçtiklerine, cezaya itiraz ettiğine ve temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, gazeteye verdiği ilan üzerine arayan şikâyetçilerden işe alma vaadi ile menfaat temin ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanığın aşamalardaki savunmaları çelişkili olup soruşturma aşamasında, birlikte çalıştığı şikâyetçi ...'dan borç aldığını ancak geri ödediğini; kovuşturma aşamasında, gazete ilanını birlikte çalıştığı...isimli kişinin verdiğini, şikâyetçilere de kendisine ait hesap numarasını bildirdiğini, hesabına havale edilen 130 TL'yi çekip...'ya teslim ettiğini beyan etmiştir.

3. Gazete ilanı örneğinin dosya içinde bulunduğu, ilanda belirtilen telefon numarasının sanığa ait olduğu, şikâyetçilerin zararlarının Mahkeme huzurunda giderildiği dosya kapsamı ile sabittir.

4. Mahkeme tarafından işe sokma güvencesi ile hesabına para gönderilmesini sağlayan sanığın aldatıcı ve hileli davranışla hesabına gönderilen parayı çektiği gibi vaadini de yerine getirmediği, bu şekilde müştekileri dolandırdığı, gazete yoluyla yapılan ilan sonucu adına para havale edilmesini sağlayan sanığın eyleminin nitelikli dolandırıcılık şeklinde nitelendirilmeyip basit dolandırıcılık şeklinde nitelendirildiği kabulü ile incelemeye konu mahkumiyet hükmü verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın eylemini gazete ilanı vererek gerçekleştirmesi ve şikâyetçilerle yüz yüze gelmediğinin anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde düzenlenen basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek basit dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması nedeniyle sanık hakkında kurulan hüküm, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2015/36 Esas, 2015/80 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakların saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,