Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/18436 K.2025/5522

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamı ve kabule göre katılanın 08.08.2014 tarihinde otomobilini tamir edilmek üzere oto tamircisi olan sanığa teslim ettiği, 09.08.2014 tarihinde sanığın hizmet nedeniyle kendisine teslim edilen aracı teslim amacı dışında, kendisinin yararına olarak alkollü ve ehliyetsiz şekilde kullanırken yakalanması nedeniyle aracın trafikten men edilerek ceza kesildiği, katılan cezayı ödeyerek aracı teslim aldıktan sonra sanığın tamir işlemlerini bitirmesi ve aracın tamamen yapıldıktan sonra kendisine iade edilmesi için aracını sanığa verdiği;

bu sefer de ehliyeti olmayan sanığın katılanın aracıyla yanında ehliyeti olan bir arkadaşıyla seyir halindeyken durdurulması üzerine yapılan kontrolde aracın muayene süresinin dolması nedeniyle aracın tekrar bağlandığının anlaşılması karşısında, sanığın eylemi nedeniyle hükümden sonra 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçunun sübut bulduğu halde, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek,

sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,