KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/20389 E., 2025/4403 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/101 E., 2015/17 K.
- Suç
- Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
226 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1. 21.01.2014 tarihinde ... Polis Merkez Amirliği mıntıkasından çalınan ...' e ait ... plaka sayılı aracı change yaparak ... plakaya kayden katılan ...' a sattığı eyleminin Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Büro Amirliğinin maddi varlıklarının kullanılarak gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında kamu kurum ve kuruluşları vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği gözetilmeden yazılı gerekçelerle dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,
2. Kabule göre de;
Dolandırıcılık suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasanın 34. maddesiyle değişik CMK’nin 253. maddesi uyarınca, TCK’nin 157/1. maddesinde düzenlenen “dolandırıcılık” suçu uzlaşma kapsamına alındığından, taraflara usulüne uygun olarak uzlaşma önerisinde bulunulup, sonucuna göre hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/20389, K. 2025/4403, 14 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama