Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/20583 K.2022/16179

...

Halen geçerliliğini sürdüren 10.06.1942 tarih ve 26-16 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09/05/2017 tarih, 2014/469 Esas ve 2017/260 Karar sayılı kararlarında vurgulandığı üzere; merci tayini kararları kesin olup tekrar değerlendirme konusu yapılamayacağı, somut olaya ilişkin yapılan yargılama sırasında da, Adana (Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi ve Adana 1. Ağır Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 14.10.2014 tarih ve 2014/6542-9733 sayılı ilamıyla Adana (Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği belirlendiğinden, bu kapsamda yapılan incelemede:

Katılan ...'un, tanık ... 'e olan borcu nedeniyle 20/10/2008 ödeme tarihli ve 73.000 TL bedelli bonoyu tanzim edip ikisinin de ortak tanıdıkları olan tanık ...'ya emaneten verdikleri, katılanın borcunu tanık ...'e ödemesi sonrası tanık ...'in tanık ...'a bonoyu katılana iade etmesini söylediği, tanık İhsan'ın yanında bulunan ve avukatlık yapmasından dolayı katılanı tanıyan sanığın bonoyu katılana kendisinin götürebileceğini söylediği, bu konuda tanık İhsan'ın telefonla durumu katılana haber verip rıza alması sonrası bonoyu katılana verilmek üzere sanığa verdiği,

ancak sanığın katılana bonoyu vermediği gibi bonoya kendisini kefil olarak yazıp imzalayarak bu haliyle icra takibine koyduğu anlaşıldığından, sanığın kamu kurumu olan İcra Dairesini vasıta kılmak suretiyle dolandırıcılık suçundan cezalandırılması gerekirken, atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzat mahkumiyetine yeter derecede kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı şeklinde yetersiz ve soyut gerekçe ile beraatine hükmedilmesi,