KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/20700 E., 2025/5313 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/133 E., 2015/188 K.
- Suç
- Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında; kooperatif yöneticilerinin kooperatifin faaliyeti kapsamında dolandırıcılık
- Hükümler
- Beraat
- Temyiz edenler
- Katılanlar vekili
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
1.Sanık ...'in, yöneticisi ve yetkilisi olduğu ... İnşaat Otomotiv San. Ve Tic. Ltd. Şti. İsimli şirketin faaliyeti kapsamında Esenyurt İlçesi ... Mahallesi 2541 ada, 25 parsel sayılı taşınmazda bulunan (1) ve (2) nolu bahçe katlarını satın almak isteyen katılanlarla satımı için anlaşarak adi şekilde gayrimenkul satım vaadi sözleşmesi yaptığı, bu kapsamda.
30.11.2011 tarihli sözleşme ile katılanlardan toplam 42.000 TL peşin aldığı, kalan borç için 60 ay vadeli 1.040,00'ar TL lik senet aldığı, ancak teslim tarihini 15.03.2012 tarihi olarak vaadetmesine rağmen aldığı nakitlerden sonra telefonlarını kapatıp iş yerini terk ederek kaçtığı, katılanların taşınmazlarını devretmediği gibi paralarını da ödemediği, bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; dosya kapsamından sanığın katılanlara sattığı dairelerin bedellerini tamamen almasına rağmen kat irtifakı tesis edilen dairelerin satılmış olması,
katılanların zararlarının da giderilmemiş olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket etmiş olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında TCK’nın 158/1-h, 43/2. maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek beraatine karar verilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/20700, K. 2025/5313, 30 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama