Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21688 K.2023/5895

Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.09.2015 tarihli ve 2014/238 Esas, 2015/195 Karar sayılı kararının mağdur ... vekili ve sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık ...'nun yokluğunda verilip 04.12.2015 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 18.12.2015 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu;

mağdur ...'ın ise, 14.11.2014 tarihli duruşmada olay nedeniyle şikâyetçi olmadığını beyan ettiği gibi, sanıklara yüklenen suçtan doğrudan zarar görmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur ... vekili ile sanık ...'nun temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,

oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,