Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/21691 K.2023/6418

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 2015/220 Esas, 2015/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun(5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; atılı suçların sübut bulmadığına, hakkında daha önceki iddiaların delil olarak hükme esas alındığına, mazeretinin yerinde görülmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, www.serinsayfa.com isimli internet sitesinde "resmi ve özel kurumlara borcu olmayan, sorgulamaya açık, inşaat ve otomotiv sektörüne ait devren firma "adı altında ilan verdiği, şikâyetçinin de bu firmayı devralmak için önce telefonla sonra da sanık ile yüz yüze görüştüğü, ilana konu firmanın devri konusunda anlaştıkları ve şikâyetçinin 3.000,00 TL parayı sanığın eşinin hesabına aktardığı halde sanığın önce şikâyetçiyi oyaladığı,

şikâyetçinin hukuk yoluyla hakkını arayacağını söylemesi üzerine sanığın şikâyetçiye "kiminle uğraştığını bilmiyorsun, bu şekilde devam edersen hayatın tehlikeye girer, bu işin peşini bırakacaksın" şeklinde tehditte bulunduğu, daha sonra da telefonu açmadığı, bu şekilde bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve tehdit suçlarını işlediğine dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Bilişim Sistemlerinin, Banka veya Kredi Kurumlarının Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları ile sanığın tevilli ikrarı uyarınca üzerine atılı eylemin sübuta erdiği belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın verdiği ilanı gören şikâyetçinin sanık ile yüz yüze görüştüğü ve firmanın devri konusunda anlaşıp para gönderdiği şeklinde gerçekleşen eylemin 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (A) ve (B) bentlerinde açıklanan nedenlerle Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 2015/220 Esas, 2015/409 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.