Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22107 K.2022/4316

Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34. Maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, bu maddenin 1-b bendinde yer alan haklar yönünden de hak kısıtlılığına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ... müdafisi, sanık ... ve müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.