Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22362 K.2024/372

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2013 tarihli ve 2012/1616 Esas, 2013/1322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2013 tarihli ve 2012/1616 Esas, 2013/1322 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 08.06.2017 tarihli ve 2017/7460 Esas, 2017/14186 Karar sayılı kararı ile "02.02.2012 tarihli iddianamede, katılanı arayan sanığın kendisini katılana polis olarak tanıtmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında;

eylemlerinin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, verilen yetkisizlik kararı sonrası Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2017/432 Esas, 2019/48 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç tarihi itibarıyla dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 16.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, müvekkilinin üzerine atılı suçu işlemediğini, suç işleme kastı olmadığını, önceden verilen cezadan daha fazlasına hükmedilmiş olmasının hukuka aykırı olduğunu beyan ederek hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Şikâyetçinin olay tarihinde kullanmış olduğu cep telefonundan arandığı, arayan şahsın "Kendisinin polis memuru Hakan olduğunu,...Polis Merkezinden aradığını, şikâyetçinin adına sahte kredi kartı ve kimlik düzenlendiğini, bir şebeke oluştuğunu, bu şebekeyi yakalamak için yardım etmesi gerektiğini, vereceği hesap numarasına para yatırması gerektiğini" söylediği, şikâyetçinin de inanarak şahsın vermiş olduğu yukarıda açık kimliği yazılı sanık adına bulunan ... Denizbank Şubesine ait... IBAN nolu hesabına 21.000,00 TL para gönderdiği, sanık ...'ın da suça konu parayı çektiği somut olayda, sanığın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilerek üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık savunmasında, şikâyetçiyi kendisinin arayıp dolandırmadığını, bir zamanlar kuyumculuk yaptığını, temyiz dışı sanık...den 103.000,00 TL'ye yakın alacağı olduğunu, bu alacağına mahsuben...nin para gönderdiğini, hesabına gelen paraları bu nedenle çektiğini, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

3. Temyiz dışı beraat eden sanık...savunmasında, sanığa olan borcuna karşılık çek verdiğini, hiç para göndermediğini, hesap numarası istemediğini beyan etmiştir.

4. Bozma üzerine dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği, ancak uzlaşmanın sağlanamadığı tespit edilmiştir.

5. Yapılan yargılama sonucunda sanığın, suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesine göre cezalandırılması gerektiği kabulü ile temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde, yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine; “... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen; “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

3. Bozma ilamından önceki kararda " 1 yıl hapis ile, 100,00 TL adli para cezasına" hükmolunması ve söz konusu karara yönelik aleyhe temyiz bulunmaması karşısında bozma sonrasında sonuç olarak " 1 yıl 8 ay hapis ve 16.660,00 tl adli para cezasına" hükmedilmesi suretiyle ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş olup bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2017/432 Esas, 2019/48 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiiniın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 5.paragrafının tamamen çıkartılarak yerine “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,