Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/22378 K.2023/2188

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2014 tarihli ve 2012/88 Esas, 2014/700 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2014 tarihli ve 2012/88 Esas, 2014/700 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 13.12.2017 tarihli ve 2017/25450 Esas, 2017/27126 Karar sayılı kararı ile "Eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2018 tarihli ve 2018/80 Esas, 2018/74 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

4. Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2018/531 Esas, 2019/223 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; Kemal Kara isimli şahsın dinlenmesi gerektiğine, alt sınırdan ayrılarak ceza tayin edilmesinin isabetsiz olduğuna, lehe hükümler uygulanmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde katılanı telefonla arayarak kendisini Bursa Emniyet Müdürlüğünde görevli komiser olarak tanıtan şahsın telefonlarının dinlendiğini, bu hattın İsmail Baran isimli kişiye ait olduğunu ve bu şahsın yakalanması için bu kişinin banka hesabına para yatırmasını istediği, konuşma esnasında arkadan gelen telsiz seslerinden ve "sayın savcım" gibi konuşmalardan etkilenen katılanın korkarak telefondaki kişinin belirttiği temyiz dışı sanık İsmail Baran'ın banka hesabına 25.000,00 TL para yatırdığı, paranın İsmail Baran tarafından 08.09.2011 tarihinde çekildiği ve sanık ...'a teslim edildiği iddia ve kabul olunmuştur.

2. Katılan beyanında; olay tarihinde kendisini Bursa Emniyet Müdürlüğünde komiser olarak tanıtan bir kişinin telefonunun bir süredir dinlendiğini, İsmail Baran isimli şahsın yakalanması için bu kişinin adına bankaya para yatırmasını istediklerini, bu hesaba korktuğu için 25.000,00 TL para yatırdığını, PKK'ya yardım etmekle itham edildiğini, zararının giderilmediğini ve şikayetçi olduğunu ifade etmiştir.

3. Sanık ... savunmasında; suçlamayı kabul etmediğini, ara sıra araba alım satım işi yaptığını, açık oto pazarında kendisini Kemal Kara olarak tanıtan şahısla tanıştığını, bu kişinin araba alım satım işi ile uğraştığını, Bursa'ya bir araba sattığını parasını alamadığını ve kendisinden hesap numarası istediğini, bunun üzerine kendi hesap numarasını verdiğini ve gelen parayı çekerek bu şahsa verdiğini, kendisine para teklif ettiğini ancak kabul etmediğini, bu paranın dolandırıcılık yolu ile elde edildiğini bilmediğini, bu yüzden hakkında dava açıldığını,

birkaç kez bu şekilde hesabına para gelince Maliye'nin peşine düşmesinden korktuğundan suça konu olayda kuzeni diğer sanık İsmail Baran'dan hesap numarasını istediğini, kuzeninin parayı çekerek kendisine verdiğini, kendisinin de bankanın önünde beklediğini, parayı alıp Kemal Kara'ya verdiğini, ancak Kemal Kara isimli şahsın gerçek isminin ... olduğunu, bu şahısla tanıştığında ve bu şahsa parayı verdiğinde yanında ... isimli arkadaşının olduğunu ifade ederek tevil yollu ikrarda bulunmuştur.

4. Beraat eden temyiz dışı sanık İsmail Baran beyanında; ilkokul öğretmeni olduğunu, sanık ...'ın kuzeni olduğunu, Emrah'ın yanına gelerek ortağı ile bir araba alım satım işi yaptığını, satmış olduğu aracın parasının yatacağını ve hesap numarasına ihtiyacı olduğunu söylediğini, kuzeni olduğu için güvendiğini ve hesap numarasını verdiğini, hesabına yatan parayı da çekip bankanın önünde yanında bir kişiyle bekleyen sanık ...'a verdiğini, sonrasını bilmediğini ifade etmiştir.

5. Tanık H.A. beyanında; sanıkların uzaktan akrabası olduğunu, katılanı tanımadığını, Kemal Kara isimli şahsı tanımadığını, ...'ı tanıdığını, olaya ilişkin bilgi ve görgüsünün bulunmadığını, bu şahısla aynı mahkemede yargılandığını, ... isimli şahsın Kemal Kara olarak kendisini tanıtan şahıs olduğunu ifade etmiştir.

6. Tanık B.K. ise beyanında; olaya ilişkin bilgisinin olmadığını, sanık ...'ın arkadaşı olduğunu, araba alım satım işi yaptığını ancak dükkanının olmadığını, sanığın kendisinden de hesap numarası istediğini ve bundan dolayı kendisi hakkında da dolandırıcılık suçundan dava açıldığını beyan etmiştir.

7. Tanık S.B. beyanında; tarafları tanımadığını, olaya ilişkin bilgisinin bulunmadığını, 0534 … .. 58 no.lu telefonu kendisinin kullanmadığını, adına 82 adet sahte telefon aboneliği oluşturulduğunu, bununla ilgili davalarının devam ettiğini beyan etmiştir.

8. Savunma ve beyanlarda adı geçen ... isimli şahsa ulaşılamamış ve 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakkı olduğu da gözetilerek mahkemece tanığın dinlenmesinden vazgeçilmiştir.

9. Katılan ... tarafından İsmail Baran'ın hesabına 24.900,00 TL yatırıldığına ve aynı gün paranın çekildiğine dair bilgi ve belgeler ile taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına dair 24.01.2019 tarihli uzlaştırmacı raporu dosyada mevcuttur.

10. Mahkemece, sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanığın lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca basit dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın tevil yollu ikrarı, katılanın anlatımı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından emniyet mensubu olduğunu söyleyen şahıs tarafından korkutulan katılanın masraf haricinde 24.900,00 TL tutarında parayı sanığın kuzeni olan temyiz dışı sanık İsmail Baran'ın hesabına yatırması, paranın sanık tarafından teslim alınması, sanığın daha önce Kemal Kara diye tanıdığı şahsa kendi hesap numarasını vermesine rağmen somut olayda Maliye'nin peşine düşmesinden korkarak kuzeninin hesap numarasını verdiğinine dair beyanda bulunması karşısında, gelen paranın suçtan elde edildiğini bilebilecek durumda olan sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.05.2019 tarihli ve 2018/531 Esas, 2019/223 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,