Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23726 K.2023/3039

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2013 tarihli ve 2012/290 Esas, 2013/230 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tebdiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2013 tarihli ve 2012/290 Esas, 2013/230 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 20.03.2017 tarihli ve 2017/734 Esas, 2017/7817 Karar sayılı kararı ile hükümden sonra ve 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. Maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. Ve 254. Maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesine zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2017/106 Esas, 2019/580 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına , cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı ile infazdan sonra denetimli serbestlik tebdiri uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, atılı suçu işlemediğine, olay tarihinde Erzincan ilinde olmadığına, suçlamaları kabul etmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın olay tarihinde, arkadaşından alacaklı olduğu 30.000,00 TL'yi ondan bir poşet içerisinde alarak bankaya yatırmak üzere yolda yürüdüğü esnada, sanık ... ile temyiz dışı diğer sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek katılanı yeleğinde lekeler olduğunu söyleyerek oyaladıkları, bu esnada katılanın şahısların parayı alacaklarını anlayarak bir kuyumcuya sığındığı ancak katılanın arkasından gelen temyiz dışı sanık ...'in kuyumcunun o esnada meşgul olmasından da yararlanarak parayı bana ver dediği, katılanın da şahsın kuyumcunun oğlu olduğunu düşünerek parayı ona verdiği ve daha sonra tüm sanıkların parayı alarak olay yerinden ayrıldıkları iddiası ile haklarında kamu davası açılmıştır.

2. Olay yerini gören kamera görüntülerinden şahısların eşgal bilgilerini ulaşıldığı ve olay yeri inceleme afis projesinde ve Emniyet Genel Müdürlüğü Asayiş Daire Başkanlığı ajandasında bulunan fotoğraflardan sanık teşhis edilmiş, katılan da sanık ...'un olay esnasında diğer temyiz dışı sanıklarla birlikte hareket eden şahıslardan olduğunu teşhis etmiştir.

3. Dosya arasında bulunan Adli Tıp Kurumu Başkanlığı raporuna göre, kameralardaki görüntülerde yer alan şahıs ile sanık ...'un fotoğrafları arasında karşılaştırma yapılmış, fotoğraflar ile görüntülerdeki şahsın benzerlik gösterdiğine dair rapor tanzim edilmiştir.

4. Yine sanık ve temyiz dışı diğer sanıkların Adana ilinde ikamet etmeleri nedeniyle kamera görüntüleri incelendiğinde 01 ZR 801 plakalı bir araç teşhis edilmiş, araç sahibi ile yapılan telefon görüşmesinde aracını arkadaşı aracılığı ile bir aylığına Emim isimli bir kişiye kiraladığını beyan ettiğine dair tutanak tanzim edilmiştir.

5. Sanık savunmalarında suçlamaları kabul etmemiştir.

6. Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde rapor düzenlendiği görülmüştür.

7. Mahkemece tüm dosya kapsamı dikkate alınarak sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2017/106 Esas, 2019/580 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen,

Mahkemece tekerrüre esas alınan Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/50 Esas, 2010/310 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.09.2018 tarihli ve 2018/4186 Esas, 2018/9966 Karar sayılı ilamı ile bozulduğu ve hükümlerin düşmesine karar verildiği, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydındaki Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/549 Esas, 2009/686 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiş, söz konusu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzincan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.05.2019 tarihli ve 2017/106 Esas, 2019/580 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki tekerrüre esas alınan mahkeme bilgilerinin "Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/549 Esas, 2009/686 Karar sayılı ilamı" olarak değiştirilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,