Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/23986 K.2025/15177

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Her ne kadar iddianamede ve mahkeme hükmünde sanığın fiili hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma olarak vasıflandırılmış ve Mahkemece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraat kararı verilmiş ise de; sanığın işveren katılanın işçi olduğu, sanığın eyleminin hizmet ilişkisinden doğan güveni kötüye kullanma olarak nitelendirilemeyeceği, iddianameki anlatıma göre suç vasfının TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen basit güveni kötüye kullanma suçuna temas ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Değişen suç vasfı itibarıyla sanığın üzerine atılı "güveni kötüye kullanma" suçunun ve sanığın üzerine atılı "tehdit" suçunun Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 26.11.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla Cumhuriyet savcısı ve katılanın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,