Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/24697 K.2023/2414

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 08.02.2011 tarihli ve 2011/730 Esas, 2011/1552 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62, 53 ve 58 ... maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 08.02.2011 tarihli ve 2011/730 Esas, 2011/1552 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20.02.2014 tarihli ve 2014/8198 Esas, 2014/4544 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında değerlendirilmesinin gerekebileceği ve bu suçla ilgili davaya bakma ve delilleri değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu, bu nedenle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla esasa ilişkin yazılı şekilde hüküm kurulması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Bursa 1. Ağır Ceza ahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2014/280 Esas, 2014/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62, 52, 53 ve 58 ... maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 3.990,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 1412 sayılı Kanun'un 326 nci maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2014/280 Esas, 2014/493 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 17.09.2019 tarihli ve 2019/4600 Esas, 2019/8424 Karar sayılı kararı ile,

sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen ve 6763 sayılı Kanun'un 31 ... maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında kalan basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması ve sanığın tekerrüre esas alınan ilamının 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birici fıkrasında düzenlenen basit dolandırıcılık suçu olduğu ve bu suçun uzlaşma kapsamında olduğu,

bu nedenle mahkemesinden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.01.2020 tarihli ve 2019/383 Esas, 2020/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nici maddesinin birici fıkrası, 52, 62, 53 ve 58 ... maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, katılan ...'dan cenazesi olduğunu söyleyip 4.800,00 TL değerindeki 150 adet plastik sandalye ve 10 adet masayı alıp temyiz dışı sanık ... Kaymaz'a satarak haksız menfaat temin ettiği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ilk bozma öncesi Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinde alınan savunmasında;: atılı suçlamayı kabul ederek, cenazesi olduğunu söyleyip, herhangi bir ücret ödemeden katılandan masa ve sandalyeleri alarak ... Kaymaz isimli kişiye sattığını, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesindeki savunmasında ise; sandalyeleri alıp arkadaşı olan temyiz dışı ... ...'e verdiğini, sandalyelerin ona lazım olduğunu, kendisinin sadece kefil olduğunu belirterek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Katılan 08.06.2011 tarihli canlı teşhis tutanağı ile kendisini dolandıran şahsın sanık olduğunu teşhis etmiştir.

4. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında olması nedeniyle dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdii edildiği, katılanın kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

5. Tekerrüre esas alınan Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/1901 Esas ve 2010/1000 Karar sayılı kararı için uzlaşma işleminin yapılıp yapılmadığı Mahkemesinden sorulmuş, Mahkemece uzlaşmanın sağlanamadığı bildirilmiştir.

6. Mahkemece, tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın cenazesi olduğuna ilişkin sözlerle katılanı kandırarak aldığı masa ve sandalyeleri iade etmeyip satması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin sabit olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasındaki suçu oluşturduğu belirtilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında "dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık" şeklinde yanlış yazılan suç adının "dolandırıcılık" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.01.2020 tarihli ve 2019/383 Esa, 2020/18 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,