Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/24829 K.2023/5655

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin gerekçeli kararın usulsüz tebliğ edilmesi nedeniyle öğrenme üzerine süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre Söke Cumhuriyet Başsavcılığının 13.02.2012 tarihli ve 2012/99 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 141 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle Söke Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2013 tarihli ve 2012/137 Esas, 2013/304 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ek savunma hakkı da tanınmak suretiyle vasıf değişikliği ile dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 23.05.2017 tarihli, 2015/7685 Esas, 2017/11411 Karar sayılı kararıyla uzlaştırma kurumunun uygulanması için bozulmasına karar verilmiştir.

4. Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2017 tarihli ve 2017/238 Esas, 2017/618 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan bozma öncesinde kurulan hükümdeki uygulama maddeleri aynen tatbik edilmek suretiyle karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık eski hale iade talepli temyiz dilekçesiyle hiç tebligat yapılmadığını, uzlaştırma ve temyiz hakkını kullanmak istediğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın televizyon kanalında yöneticilik yaptığı, 03.08.2011 tarihinde facebook adlı sitede tanıştığı ve kendisini Turan Yekan olarak tanıtan şahsın elinde ikinci el kamera ve ekipmanlarının olduğunu söylediği, tarafların telefonda 15.000 euroya anlaştıkları, katılanın sanıkla arasındaki anlaşma uyarınca 09.09.2011 tarihinde Aydın ili Söke ilçesine geldiği, katılanın sanık ve ölen temyiz dışı sanıkla buluştuğu ve yüzyüze görüştüğü, sanığın katılandan 15.000 euroyu alarak malzemeleri getirmek bahanesiyle gittiği anlaşılmıştır.

2. Temyiz dışı ölen sanık ... ve katılanın aynı araç içerisinde bekledikleri sırada sanığın katılanı telefonla arayarak malzemelerle ilgili konuşma bahanesiyle arabadan inmesini istediği, ölen sanığın ise katılanın arabadan inmesi üzerine katılanın arabasıyla suç mahallinden uzaklaştığı ve katılana ait aracın metruk bir benziklikte bulunduğu belirlenmiştir.

3. Sanığın çelişkili beyanlarda bulunduğu, şöyle ki; ilk beyanında ekipmanları verecek kişinin vermemesi nedeniyle katılana teslim yapamayıp onu oyalamak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğini belirtirken, sonraki beyanında kamerayı ve ekipmanlarını teslim ettiğini savunmuştur.

4. Mahkemece katılanın istikrarlı beyanı, sanığın çelişkili savunmaları ve kendisini farklı bir isimle tanıtması, buluşmaya araç kiralayarak gelmesi, oluş ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Olay ve Olgular bölümünde belirtilen delillere göre Mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2017 tarihli ve 2017/238 Esas, 2017/618 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,