Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/25038 K.2025/14245

Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

1. Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.06.2011 tarihli ve 2010/32 Esas, 2011/732 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan TCK'nın 155/2, 52/2 maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 1.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair verilen karar Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 11.06.2015 tarihli ve 2015/1006 Esas, 2015/2519 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilerek dosyanın kesinleştiği ve ilamat infaz bürosuna gönderildiği,

2. Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.03.2011 tarihli ve 2009/353 Esas, 2011/108 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan TCK'nın 155/2, 52, 53, 63 üncü maddeleri gereğince 2 yıl 8 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair verilen karar Yargıtay 23. Ceza Dairesinin 15.09.2015 tarihli ve 2015/2716 Esas, 2015/4083 Karar sayılı ilamı ile ”2 yıl 6 ay” şeklinde düzeltilerek onanmasına karar verilerek dosyanın kesinleştiği ve ilamat infaz bürosuna gönderildiği,

3. Sanık ... müdafinin, 14.06.2016 tarihli dilekçe ile 02.03.2011 tarihli ve 2009/353 Esas, 2011/108 Karar sayılı ilamı ile kesinleşen mahkumiyet hükmünün infazının durdurulması, yargılamanın yenilenmesi, mükerrer dava nedeniyle davanın reddine karar verilmesini talep ettiği ve Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesi 2009/353 Esas sayılı dosyasında verdiği 17.06.2016 tarihli ek karar ile, sanık müdafinin talebini kısmen kabul ve kısmen red ederek, 02.03.2011 tarihli ve 2009/353 Esas, 2011/108 Karar sayı ile verilen 2 yıl 6 ay hapis ve 5.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün infazının durdurulmasına,

02.03.2011 tarihli ve 2009/353 Esas, 2011/108 Karar sayılı ilamına esas yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine, yargılamanın ikinci açılan ve mükerrer dava olduğu anlaşılan 2010/32 Esas, 2011/732 Karar sayılı dosyası yönünden yargılamanın yenilenmesine karar verildikten sonra, 2016/275 Esasına kayden yeniden yargılama yaparak, 04.01.2017 tarihli ve 2016/275 Esas, 2017/10 Karar sayılı karar ile daha önce kesinleşmiş mahkumiyet hükmü bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verdiği,

Tebliğnamede Cumhuriyet savcısının temyizi ile ilgili görüş verilmişse de, Cumhuriyet savcısının anılan karar ile ilgili herhangi bir temyizi bulunmadığı gibi sanık ... hakkında uzlaşma nedeniyle düşme kararının da verilmediği, bahse konu davanın reddi kararının ise sanık müdafi tarafından 02.02.2017 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;