Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/26023 K.2025/15314

Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.01.2020 tarihli ve 2017/83 Esas, 2020/44 Karar sayılı kararının sanık ... ve sanık ... müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Ankara Batı 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2013 tarihli ve 2013/506 E., 2013/567 K. sayılı kararı ile sanıklar hakkındaki eylemin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun kabulü ile görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ankara Batı 1.Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, anılan mahkemece de görevsizlik kararı verilmesi üzerine merci tayini yönünden yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 5.Ceza Dairesinin 08.09.2014 tarih, 2014/6959 E., 2014/7905 K. sayılı kararı ile Asliye Ceza Mahkemesince verilen görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın Ankara Batı 2.Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,

bunun üzerine Ankara Batı 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/106 E. sayılı dava dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında mahkemece 27.04.2017 tarihli oturumda sanıkların üzerlerine atılı eylemlerin TCK 158/1-d kapsamında kamu kurum ve kuruluşları aracı kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususunda üst dereceli Mahkeme olarak delillerin takdir ve değerlendirmesinin Ağır Ceza Mahkemesince yapılması gerektiğinden bahisle yargılamaya devam edildiği,

sanıkların ...'e karşı gerçekleştirmiş oldukları eylem nedeniyle Ankara Batı 4.Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda dolandırıcılık suçundan beraatlerine karar verildiği, kararın Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 15.10.2015 tarihli ve 2015/5202-5234 sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle berataine karar verilmesi nedeniyle bozma kararı verildiği,

sanıkların katılan ...'ya yönelik eylemi yönünden ise Ankara Batı 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/106 E., sayılı dava dosyası yönünden yapılan yargılamada mahkemece 27.02.2018 tarihli kararı ile temyize konu 2017/83 E. sayılı dava dosyası ile dosyanın birleştirilmesine karar verdiği, sanıkların katılan ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçtikten sonra ilk kez hüküm kurulduğu anlaşılmakla yapılan inceleme neticesinde ;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, hakkında temyiz talebinde bulunulan başlıkta belirtilen hükümlerin daha önce Yargıtay incelemesinden geçmediğinin anlaşılması karşısında, incelemeye konu kararın kanun yolu bakımından istinafa tabi olduğu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 264/1. maddesinde yer verilen.