Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/26060 K.2025/5287

Yapılan ön incelemesi neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, öne sürülen diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığın mahkumiyetine ilişkin Ankara 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/1270 Esas, 2016/1118 Karar sayılı hükmünde 3000 TL adli para cezasının 20 taksitte ödenmesine ilişkin hüküm bulunduğu, bu kararın sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından bozulduğu, bu nedenle taksitlendirmenin sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu hususunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasının adli para cezasına ilişkin 3 numaralı bendine "2000 TL adli para cezasının TCK.'nın 52/4 maddesi uyarınca taktiren birer ay ara ile 20 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birisinin ödenmemesi halinde kalan kısmının istenebilir hale gelmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,