Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/27125 K.2025/6311

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, yolda yürümekte olan katılanın yanına gelerek hayır yapmak istediğini söylediği ve yardıma muhtaç bir tanıdığı olup olmadığını sorduğu, katılanın yardıma ihtiyacı olan tanıdığı olduğunu söylemesi üzerine ise ilk olarak katılana bir miktar para verdiği, sonrasında

katılana verdiği parayı geri aldığı gibi katılandan da ayrıca 900,00 TL alıp bu paraları hocaya okutup geleceği bahanesi ile katılanın yanından ayrıldığı iddia olunan olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,