Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/27795 K.2023/5866

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyiz kapsamına göre;

1. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2012 tarihli ve 2012/308 Esas, 2012/318 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası karşılığı 6.000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2012 tarihli ve 2012/308 Esas, 2012/318 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.01.2017 tarihli ve 2014/9437 Esas, 2017/623 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2017 tarihli ve 2017/70 Esas, 2017/334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası karşılığı 6.000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

4. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.10.2017 tarihli ve 2017/70 Esas, 2017/334 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 12.12.2018 tarihli ve 2018/2996 Esas, 2018/9394 Karar sayılı kararı ile ... ayrıca katılanın uzlaşmak istediğini de belirtmesi karşısında somut olayda, sanığın bilinen son adresine tebligat çıkarıldığı ve bu tebligatın iade edildiği, mernis adresi de bulunmadığının, tarafların bu şekilde uzlaşamadığının uzlaşma raporunda belirtildiği anlaşılmakla, uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun bir şekilde gerçekleştirilmemesi nedeniyle dosyanın yeniden uzlaştırma bürosuna gönderilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma üzerine, Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2019/32 Esas, 2019/346 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası karşılığı 6.000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın dolandırıcılık kastı ile hareket etmediğine, borcunu inkar etmediğine ancak ekonomik nedenlerle ödeyemediğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına ve re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, daire satacağı vaadi ile katılandan menfaat sağladığı iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanığın aşamalardaki savunmaları üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğine, ekonomik nedenlerle inşaata başlayamadığına ve katılana olan borcunu ödeyemediğine yöneliktir.

3. Dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği ancak taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde Mahkeme tarafından, ilgili belediye ve tapu sicil müdürlüğü yazıları ile dosya kapsamına göre sanığın katılana satmayı vaad ettiği daireye ilişkin inşaata başlamak için herhangi bir eylem ve işlemde bulunmadığı ve baştan itibaren katılanı dolandırmak kastı ile hakaret ettiği kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2019 tarihli ve 2019/32 Esas, 2019/346 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,