KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/28236 E., 2024/14433 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2019/244 E., 2019/75 K.
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hükümler
- Beraat, mahkûmiyet
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, Cumhuriyet Savcısının 09.06.2020 tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiğinin anlaşıldığı, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
I) Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmünün İncelenmesinde
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,
II) Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmünün İncelenemesinde,
1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/28236, K. 2024/14433, 2 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama