Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/28427 K.2023/5707

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/323 Esas, 2015/438 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına;

resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği sahtecilik suçundan tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, suçtan zarar gören ... adına düzenlenen ancak üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan sahte nüfus cüzdanı ve sürücü belgesini kullanarak katılan ...'dan katılan ... adına kayıtlı 07 BJ 25 plaka sayılı aracı kiraladığı ve 29.07.2011 tarihli araç kiralama sözleşmesini suçtan zarar gören ... adına imzaladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 05.08.2011 tarihli raporunda suça konu nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin tamamen sahte olduğu ve aldatma kabiliyetlerinin bulunduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemece sanığın nüfus cüzdanı ve sürücü belgesini sahte olarak düzenletip kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik, araç kira sözleşmesini suçtan zarar gören ... adına imzalamak suretiyle özel belgede sahtecilik ve kiraladığı aracı Sakarya ilinde bir galericiye 15.000,00 TL'ye satmaya çalışması fakat aracın devrini sağlayamaması suretiyle kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs suçlarını işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kamu Kurum ve Kuruluşları, vb. Tüzel Kişiliklerin Araç Olarak Kullanılması Suretiyle Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı hususu nazara alındığında; sanık hakkında 24.09.2014

tarihli Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/32772 Esas sayılı iddianamesiyle "suça konu sürücü belgesi ve nüfus cüzdanını ibraz ederek katılan ...'dan, katılan ... adına kayıtlı 07 BJ 25 plaka sayılı aracı kiralamak ve bedelini ödememek suretiyle kamu kurum ve kuruluşları,

vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği" iddiasıyla kamu davası açıldığı gözetilmeden iddianame kapsamı dışına çıkılarak" sanığın sahte sürücü belgesi ve nüfus cüzdanı kullanarak kiraladığı aracı Sakarya ilinde bir galericiye 15.000,00 TL'ye satmaya karar verdiği fakat notere gittikleri nüfus bilgilerinde farklılık olması sebebi ile satış sözleşmesini yapamadığı" kabul edilerek kamu kurum ve kuruluşları,

vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması sureti ile 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve Özel Belgede Sahtecilik Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli, 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişinin de haksızlığa uğrayıp suçtan zarar görmesi halinde dahi suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğuna dair kabulün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceğinin hususu nazara alındığında, sanığın,

suçtan zarar gören ... adına düzenlenen ancak üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan sahte nüfus cüzdanı ve sürücü belgesini ibraz ederek katılan ...'dan kiraladığı araç ile ilgili araç kiralama sözleşmesinin imzaladığının anlaşılması karşısında; sanığın eylemlerin kül halinde zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden ayrı ayrı resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2015/323 Esas, 2015/438 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,