KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2021/29094 E., 2025/13467 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2025
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/88 E., 2015/235 K.
- Suç
- Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın, katılan ...'nun arkadaşı olan ...'a ait facebook hesabının şifresini kırıp sisteme girdikten sonra hesabın sahibi ... gibi katılan ile iletişime geçerek muhabbet ettiği ve hileli hareketlerle katılanın sanığa ait hesabına 1000,00 TL havale etmesini sağlamak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği kabul edilen olayda;
1- Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması açısından, sanığın 17/11/2011 tarihinde cep telefonundan görüşme yaptığı kişilerin tespit edilmesi, tespit edilen şahısların tanık sıfatıyla beyanlarının alınarak, sanığa banka havalesiyle ödeme yapıp yapmadıklarının sorulması, ödeme yapmışlarsa hangi tarihlerde ve varsa ödemeleri ispata yarar belgelerin temini, sanığa hangi sebeple para gönderdiklerinin tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-a) Kabule göre de; Uygulama maddesi olarak hükümde TCK'nın 158/1-son madde fıkrasının gösterilmemesi,
b)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/29094, K. 2025/13467, 21 Ekim 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama