Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/29107 K.2023/7621

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/17 Esas, 2015/340 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; - dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci, 53 üncü uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

şantaj suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 107 ncı maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii kararın temyizine ilişkin, süre tutum talepli temyiz dilekçesi sunmuş olup, gerekçeli kararın tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ...Y.'nin eşiyle yaşadığı sorunlar sebebiyle medyum olduğunu duyduğu sanığa gittiği, sanığın üç harflilerle bağlantıya geçerek evliliğini düzeltmeyi vaad ettiği, bu sebeple sanığa farklı zamanlarda toplam 600,00 TL para verdiği, zaman geçince sanıkla duygusal birliktelik yaşadığı ve ayrılmak istediğinde sanığın cinsel ilişkiye girdikleri sırada gizlice çektiği video ve çıplak görüntülerinin olduğu fotoğrafları yayacağını söyleyerek 10.000,00 TL para istediği, emniyete giden katılanın sanığa önceden seri numaraları alınmış 10.000,00 TL parayı vererek karşılığında CD ve bir adet cep telefonu aldığı,

sanığın bu suretle dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık ve şantaj suçlarını işlediği iddiasıyla hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında;bazen suya üfleyip dua okuduğunu ancak bunu para karşılığında yapmadığını, katılanın eşiyle yaşadığı sorunlar sebebiyle kendisine geldiğini, katılandan para almadığını, duygusal anlamda yakınlaştıklarını, cinsel ilişkileri sırasında video kaydı aldığını, bunu fantezi amaçlı yaptığını, katılan ayrılmak isteyince görüntüleri yayacağını söylediğini ancak para istemediğini, katılana çok sefer para verdiğini, aldığı 10.000,00 TL'yi verdiği paralar karşılığında aldığını, ayrılırken de görüntüleri verdiğini beyan etmiştir.

3. 02.04.2014 tarihli uzmanlık raporuna göre; ele geçen CD ve görüntülerin incelenmesi sonucunda görüntülerin katılana ait olduğu belirlenmiştir. 4. Mahkemece sanığın atılı eylemlerinin sübut bulduğuna kanaat getirilerek sanığın nitelikli dolandırıcılık ve şantaj suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık savunması, katılanın beyanı, bilirkişi raporu, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine karar veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suçların vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

4. Ancak;Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Karşıyaka (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 23.11.2007 tarihli ve 2007/916 Esas ve 2007/1514 Karar sayılı ilamına konu 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13 üncü maddesinin dördüncü fıkrasına aykırılık suçunun,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi uyarınca önödeme kapsamına alındığı ve şartın gerçekleşmesi ile cezanın iptal edildiğinin anlaşılması karşısında tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı görülmüş olup bahse konu bu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde 4 numaralı bentte açıklanan nedenlerle Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.10.2015 tarihli ve 2015/17 Esas, 2015/340 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkralarında yer alan "Sanığın Karşıyaka

1. Sulh Ceza Mahkemesinin 23/11/2007 tarih ve 2007/916 esas 2007/1514 karar sayılı kararı ile ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan mahkum olduğu 25 gün hapis ve 375,00 adli para cezası dikkate alınarak sanığın hükmolunan cezasının TCK’nun 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir sanık hakkında cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibarelerinin çıkartılması suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,