Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/30797 K.2023/11095

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz

edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2013/419 Esas, 2015/504 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik ve bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından mahkumiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz istemleri gerekçesizdir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ...'in katılan ...'tan iki farklı tarihte aldığı mallara karşılık iki adet sahte çek verdiği, ilk çeki vermek ve malları almak için diğer sanık ...'in katılanın köyüne gittiği, katılan ...'nın köylüsü olan katılan ...'ın da sanık ...'e mal verdiği karşılığında sahte bir adet çek aldığı belirtilerek sanıkların resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanıklar suçlamaları kabul etmemişlerdir.

3. Dosyada mevcut telefon kayıtlarına göre sanık ... adına kayıtlı iki telefon numarası ile sanık ...'nın 8 Aralık 2011 tarihinden itibaren yoğun telefon görüşmelerinin bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Dosyada mevcut uzmanlık raporlarına göre suça konu çeklerin tamamen sahte oldukları, aldatıcılık niteliklerinin bulunduğu ve üç çekteki tanzim yazıları ve imzaların sanık ... eli ürünü olduğu kanaatinin bildirilmiş olduğu görülmüştür.

5. Katılanlar tarafından sanıklar teşhis edilmişlerdir.

6. Mahkemesince sanıkların atılı suçları işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçu Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suç Yönünden

Katılanların dosya kapsamındaki beyanları nazara alındığında suça konu çeklerin en aleyhe kabulle 20.12.2011 tarihinde katılanlara verilmiş oldukları anlaşılmakla suç tarihinin 20.12.2011 olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçları Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2013/419 Esas, 2015/504 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Resmi Belgede Sahtecilik Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2013/419 Esas, 2015/504 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinde aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığna TEVDİİNE,