Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/30811 K.2026/468

Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.11.2015 tarihli ve 2010/224 Esas ve 2015/342 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmesi üzerine gereği düşünüldü; 1.Sanık ...'ın temyiz başvurusu yönünden

Sanığın 24.02.2012 tarihinde yakalama kararı ile ifadesi alınırken avukatı bulunmasına rağmen yokluğunda verilen gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi gereğince vekiline tebliğ edilmesi gerekir iken son bildirdiği adrese yapılan tebliğin iade olması üzerine doğrudan Mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince 25.12.2015 tarihli yapılan tebliğ ve kesinleştirme işlemleri hatalı ise de,

sanık müdafiinin asıl karara karşı 05.01.2016 tarihinde temyiz dilekçesi vermesi üzerine Mahkemece 27.01.2016 tarihinde temyizin süreden reddine dair verilen ek kararın müdafiine 12.02.2016 da tebliğ edilmesine rağmen temyiz edilmediği, yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 12.02.2016 da müdafiine tebliğ edilen ek kararın sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 17.05.2016 ve sonraki dilekçeleriyle temyiz edildiği,

asıl ve ek kararın 1412 sayılı CMUK'nin 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşıldığından; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm yönünden

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k), (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği ve buna göre, haksız menfaat miktarının 24.385,00 TL,

haksız menfaatin iki katının 48.770,00 TL olduğu dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 2439 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verildikten sonra buna göre artırım-indirim yapılması gerektiği halde 570 gün olarak eksik belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, eleştiri dışında cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 3.Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hüküm yönünden

Sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,

sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,