Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/31078 K.2024/673

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2015/216 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 1. Dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. İftira suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçları işlemediğine, beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; sanığın, emlakçılık işi yapan katılan ...'a kendisine toplu para geleceği bahanesiyle ev bulması için güven telkin edip hayır amacı ile engellileri işe sokacağını söyleyerek katılan ...'nın çocuğuna ait belgelerle katılanlardan para aldıktan sonra ortadan kaybolduğu, böylece dolandırıcılık suçunu işlediği kabulüyle cezalandırılmasına, hakkında katılanların şikâyeti üzerine yürütülen soruşturmaya ilişkin alınan savunmasında, olayda kullanılan cep telefonu ve banka kartını mağdura teslim ettiğini beyan ettiği ve bu nedenle mağdur hakkında da soruşturma yapıldığı,

neticesinde atılı suçu işlemediği gerekçesiyle mağdurla ilgili ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, böylece mağdurun suçsuz olduğunu bildiği hâlde hakkında soruşturma başlatılmasına sebebiyet vererek iftira suçunu işlediğinden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kısmen tevilli olarak ikrar ettiği, kısmen kabul etmediği belirlenmiştir. 3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, kurumların cevabi yazıları, sanığın nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. İftira Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Mahkemenin gerekçesine olay ve olgular kısmının (1) numaralı paragrafında yer verildiği üzere mahkûmiyet hükmünün kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. İftira Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) kısmında açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.02.2016 tarihli ve 2015/216 Esas, 2016/49 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,