Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/31152 K.2025/11453

Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesine konu hükmün sanığın yokluğunda kurulmuş olması nedeniyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesindeki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” ve 6099 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen ikinci fıkrasındaki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” hükümleri dikkate alınarak iki aşamalı bir yöntemle yapılması gerektiği,

buna göre öncelikle sanığın bilinen en son adresi esas alınarak 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresine tebligat çıkarılması gerekirken somut olayda; sanığın yokluğunda verilen hükmün, doğrudan son beyan ve aynı zamanda MERNİS adresine usulsüzce tebliğ edildiği, zira muhatabın nereye gittiğinin bilinmediğine dair tespitin nasıl yapıldığının ve haber verilen komşusunun kim olduğunun anlaşılamadığı,