Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/34466 K.2024/5667

Sanık ...'ın hükümden sonra, 25.06.2016 tarihinde tutuklanarak ceza infaz kurumuna girdiği, gerekçeli kararın tebliği sırasında ceza infaz kurumunda bulunduğu, bu itibarla adresine yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı, öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Katılanın temyiz talebinin, sanık ... hakkında verilen beraat kararına münhasır olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/423 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararıyla;

a. Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

b. Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanın Temyiz Sebepleri

Sanık ...'ın eyleminin sabit olduğuna ve hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması talebine ilişkindir.

B. Sanık ...'ın Temyiz Sebepleri

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan ...’un, temyiz dışı katılan ...’la birlikte aldıkları aracı internet ortamında satışa sunduğu, sanık ... ile arkadaşı Burhan’ın alıcı olmaları üzerine Beşiktaş’ta buluştukları, sanık ...’in aracı kararlaştırılan bedelle alması konusunda görüşüp anlaştıkları, ertesi gün aracı sanık ...’e devretmek üzere başka bir yerde buluştukları ve anlaşma karşılığı sanal ortamda 51.500,00 TL araç bedelini sanık ...’in katılan ...’ın banka hesabına EFT talimatı verdiğine dair dekont gösterdiği,

bunun üzerine devir için notere gittikleri, katılanların aracı noterde sanık ...’e devrettikleri, aracı da teslim ettikleri, sanığın yanında bulunan sanık ...’la aracı da alarak gittiği, katılanların hesaba para yatıp yatmadığını kontrol ettiklerinde paranın yatmadığını gördükleri, akabinde sanık ...'in söz konusu aracı sanık ...'a devrettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık ... olayı doğrulamış ve eylemi tevil yoluyla ikrar etmiştir. 3. Katılanların aşamalardaki beyanları istikrarlıdır. 4. Sanıkların güncel adlî sicil kayıtları, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak denetlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Yönünden

Sanığın, sanık ...'le fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek atılı suçu işlediği gözetilerek sanık ... hakkında, atılı suçun hükümden sonra, 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı da nazara alınarak, mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Sanık ... Yönünden

1. Sanığa yüklenen, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalan dolandırıcılık suçunun, hükümden sonra, 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla, taraflar arasında usulüne uygun şekilde uzlaştırma işlemlerinin yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tespit ve tayininde zorunluluk bulunması,

2. Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunluklarına ilişkin olarak Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve hükümden sonra, 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10 uncu maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının birinci cümlesine;

“... ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere “... denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen ...” ibarelerinin eklendiği gözetilerek hak yoksunlukları yönünden sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunlululuk bulunması,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2015/423 Esas, 2016/328 Karar sayılı kararına yönelik katılan ile sanık ... Karakurt'un temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,