Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/34719 K.2025/11709

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 02.10.2019 tarihli ve 2017/12240 Esas, 2019/9350 Karar sayılı bozma ilamında belirtildiği üzere;

Sanığın katılan tarafından taşınmaz satışı ile ilgili satışın kıymeti ve kime yapılacağı konusunda ihtilaflar olmakla birlikte yetkilendirildiği, bu konuda diğer sanık ile aralarında satış sözleşmesi düzenlendiği ve 5.500 TL elden, 45.000 TL de banka hesabına aktarılıp para aldığı, katılanın vekaletten azli nedeniyle iş bozulunca kendi kabulünde de olduğu üzere teslim aldığı bu paraları diğer sanığa veya katılana iade etmediği, bu sebeple katılanın diğer sanığın açtığı alacak davasını kaybettiği ve zarara uğradığı anlaşıldığından,

sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması gerektiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, suç vasfının hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma olduğu belirlenerek Tebliğnamedeki zamanaşımından düşme kararı isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.