Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36251 K.2025/14826

Sanık ... ve temyiz dışı sanıklar ..., ... haklarında banka kurumunu araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan TCK 37/1 maddesi delaletiyle aynı yasanın 158/1-f, 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davası sonunda, Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2012 tarihli ve 2010/359 Esas, 2012/141 Karar sayılı kararıyla sanıkların atılı suçtan mahkûmiyetlerine karar verildiği, bahse konu kararın temyiz edilmesi üzerine,

ilk olarak Yargıtay 7. Ceza Dairesince 24.11.2014 tarihli ve 2013/23621 Esas, 2014/19692 Karar sayı ile görevli dairenin Yargıtay 15. Ceza Dairesi olduğu gerekçesiyle dairenin görevsiziliğine karar verildiği, Yargıtay 15. Ceza Dairesi de 13.07.2017 tarihli ve 2014/23913 Esas, 2017/18151 Karar sayılı kararı ile iddianamedeki anlatım, tavsifin ağırlığı ve Yargıtay Kanunu'nun değişik 14. maddesi gereğince, eylemin sübutu halinde 5411 sayılı Kanun'un 160. maddesinde düzenlenen zimmet suçu kapsamında kalacağı dolayısıyla temyiz incelemesinin Yargıtay 7. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan dairenin görevsizliğine,

görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderilmesine karar verdiği, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu yaptığı inceleme sonunda, 26.12.2017 tarihli ve 2017/298 Esas, 2017/318 Karar sayılı kararıyla Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulduğu ve Yargıtay 7. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına, temyiz incelemesinin Yargıtay 7. Ceza Dairesi tarafından yapılmasına karar verdiği,

bu karar üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonunda 09.04.2018 tarihli ve 2018/1261 Esas ve 2018/4175 Karar sayılı ilamıyla, ilk derece mahkemesince verilen hükümlerin bozulmasına karar verildiği anlaşılmakla;