Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36323 K.2026/200

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılanın kendisine ait taşınmazı satması için arkadaşı olan sanık ...'a vekalet verdiği, sanığın söz konusu taşınmazı 25.000,00 TL bedelle satmış olmasına rağmen parayı katılana vermediği olayda sanığın vekalet ile satış işlemi karşılığında herhangi bir komisyon veya ücret belirlenmemiş olup, hizmet ilişkisi ile ilgili olmayıp güven ilişkisine dayandığı, bu kapsamda sanığın eyleminin TCK'nin 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla;

Sanığa yüklenen “Güveni kötüye kullanma” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 67/4 maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü bu sürenin uzlaştırma işlemleri sırasında duran sürelerde gözetildiğine suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,