Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36476 K.2024/11506

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.01.2017 tarihli ve 2016/134 Esas, 2017/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-f, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 20.09.2017 tarihli ve 2017/1490 Esas, 2017/1490 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, atılı suçun oluştuğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığa atılı eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 157/1. Maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçundan yargılama yapılması gerekirken nitelikli dolandırıcılık suçundan yargılama yapılmış ise de, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçun unsurları oluşmadığından dolandırıcılık suçunda beraat kararı verilmesinde sonucu itibarıyla bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR