Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36477 K.2024/12070

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2017 tarihli ve 2016/364 Esas, 2017/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158/1.f,h,son, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 33.320,00 TL adli para cezası ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 02.11.2017 tarihli ve 2017/1328 Esas, 2017/1352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekili, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin dosyada yeterli delil bulunduğunu, suçun maddi, manevi unsurlarının oluştuğunu beraat hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a. maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de;

mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR