Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/36509 K.2024/5591

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2013 tarihli ve 2013/169 Esas ve 2013/1142 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 61, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın, katılan ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 05.04.2017 tarihli ve 2015/1995 Esas, 2017/8773 Karar sayılı ilâmıyla;

"04/02/2013 tarihli iddianamede, sanığın müştekiyi arayarak kendisini emniyet görevlisi olarak tanıttığı ve hesaplarının terör örgütü tarafından ele geçirildiğini söyleyerek para göndermesini sağladığının iddia edilmesi karşısında; eyleminin hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Şanlurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2017 tarihli ve 2017/139 Esas, 2017/366 Karar sayılı görevsizlik kararı ile dosya Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

4. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesi, 21.09.2017 tarihli ve 2017/560 Esas, 2017/424 Karar sayılı yetkisizlik kararı vererek dosya Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

5. Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2018 tarihli ve 2017/442 Esas, 2018/427 Karar sayılı kararı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 61, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis 5.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde katılanın telefonunu arayıp kendini polis olarak tanıtan sanığın, katılanın banka hesaplarından terör örgütüne para aktarıldığını, bankada kalan parasına da el konulduğunu, bu

parayı vereceği hesap numarasına göndermesi gerektiğini, parasının devlet güvencesinde olacağını söyleyerek katılanı bu şekilde ikna ettiği, katılan tarafından sanık adına kayıtlı banka hesabına 14.921,00 TL gönderildiği, banka şubesinden, nüfus cüzdanı fotokopisi de vererek gönderilen paranın sanık tarafından çekildiğine dair imzalı dekontun bulunduğu, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Mahkemesince sanık hakkında dolandırıcılık suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1. Gerekçeli karar başlığında "nitelikli dolandırıcılık" şeklinde yanlış yazılan suç adının "dolandırıcılık" 23.08.2012 şeklinde yanlış yazılan suç tarihinin "24.08.2012" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.09.2018 tarihli ve 2017/442 Esas, 2018/427 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,