Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/38038 K.2023/5070

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği, Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar için temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 1 hafta olmasına rağmen, gerekçeli kararda temyiz süresi 15 gün olarak gösterilerek taraflar temyiz süresinde yanıltıldığından temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2013 tarihli ve 2012/1157 Esas, 2013/409 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.06.2013 tarihli ve 2012/1157 Esas, 2013/409 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.06.2018 tarihli ve 2015/6310 Esas, 2018/4215 Karar sayılı kararı ile :

"Sanığın en başından itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket ederek, kendisini ... ... olarak tanıtıp, katılan ...’u kandırarak, suça konu evi kiralamasına rağmen kira bedelini ödemeyerek haksız menfaat temin ettiği, sanığın ikrar içeren savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanık hakkında katılan ...’a yönelik dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat hükmü verilmesi, "

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2018/592 Esas, 2021/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci , 53 üncü ve 58 ... maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu, yokluğunda hüküm kurulduğunu , etkin pişmanlıktan faydalanmak istediğini belirterek hükmü temyiz etmiştir. 2. Sanık müdafii tarafından atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının gerektiği, sanığın yokluğunda hüküm kurulduğu belirtilerek hüküm temyiz edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın kendisini ... olarak tanıtıp, katılan ...’a ait suça konu evi 01.08.2011 tarihli kira sözleşmesi ile ... ... olarak imzalayarak kiraladığı, daha sonra ise suça konu bu evi ... ...’e 04.08.2011 tarihinde kiralayarak kira bedeli ve depozito aldığı, ancak aldığı bu parayı katılan ...’a verdiğine ilişkin hiç bir delilin bulunmadığı, bu surette sanığın katılan ...’a karşı dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla sanık hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık suçu işlediğini ikrar etmiştir.

3. Katılanlar uzlaşmak istemedikleri için uzlaşma sağlanamamıştır.

4. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde; 09.01.2012 tarihli Fotoğraflı Teşhis Tutanağında ... ...'ün tereddüte mahal bırakmayacak şekilde kendisine daireyi kiralayan kişinin sanık olduğunu teşhis ettiği, sanığın hakkındaki suçlamaları ikrar ettiği, katılan ...'un istikrarlı beyanları ve kira sözleşmelerinden anlaşılacağı üzere sanığın yargılama konusu daireyi farklı isimle kiraladığı ve sonrasında da kira bedelini ödemeyerek haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla, sanığın sübut bulan eylemi nedeniyle mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tekerrüre esas alınan Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/536 Esas ve 2009/747 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin birinci fıkrasındaki konut dokunulmazlığını ihlal suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi gereğince uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Hüküm tarihinde sanığın ceza infaz kurumunda bulunmadığı, 09.04.2019 tarihli celsede bozma ilamına karşı savunmasının alındığı ve hüküm tarihinden sonra 31.05.2021 tarihli dekont ile katılanın zararının giderildiğinin iddia olunması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin de uygulanamayacağı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2018/592 Esas, 2021/58 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,