Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39369 K.2023/8237

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mut 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/545 Esas, 2015/1035 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgeyi bozmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 210 uncu maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii süre tutum dilekçesi vermiş, gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmiş gerekçeli temyiz dilekçesi vermemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İddianamede özetle; sanıkla katılanın yaptıkları alışverişe istinaden katılanın sanığa 260,00 TL miktarlı bonoyu verdiği, sonra sanığın senede "9" rakamını ekleyerek senedi tedavüle koyduğu, resmi belgeyi bozduğu iddiasıyla cezalandırılması istenmiştir.

2. Sanık savunmasında özetle; katılana mobilya sattığını, karşılığında senet aldığını, senetteki rakam ve yazıların kendisine ait olduğunu, senedi kendisinin doldurduğunu, senedi başka bir yere ciro ettiğini, katılanın kendisine 780,00 TL borcu bulunduğunu zira bazı eşyaları almadığını, ancak bu miktarın senetten düşülmediğini, kendisinin sehven bilgisi dışında senedi ciro ettiğini, senet miktarının 9.260,00 TL olduğunu, kesinlikle senette oynama, ekleme yapmadığını, suçlamayı kabul etmediğini savunmuştur.

3. Katılan özetle; sanığın iş yerinden 260,00 TL değerinde nevresim takımı satın aldığını, karşılığında üzerinde 260,00 TL yazılı olan ve sadece alt kısmında isim, soy isim, adres bilgileri ve telefon bilgilerinin yazılı olduğu senedi imzalayarak sanığa verdiğini, senetteki yazıları sanığın kendi önünde yazdığını, kendisinin sadece senedi imzaladığını, sonrasında borcunu sanığa ödediğini, sanığın senedi o an iade edemeyeceğini ancak sonradan yırtacağını söylediğini, bilahare senedin bir başka firmaca icraya konduğunu ve senedin üzerine 9 rakamını ilave ederek 9.260,00 TL şeklinde değiştirdiğini öğrendiğini belirtmiştir.

4. Dosyadaki uzmanlık raporunda özetle; senette rakamla yazılı “9260” kısmındaki “9” rakamının sonradan tahrifen eklendiğinin muhtemel görüldüğü, bu tahrifatın aldatma kabiliyetini haiz olduğu, ön yüzdeki borçlu imzalarının katılanın elinde çıktığı, ön yüzdeki “15.07.2014, 9.260,00 TL, 15 Temmuz 2014,... Day. Tük. Mal. Tic. Ltd. Şti., dokuzbinikiyüzaltmış” yazılarının sanığın elinden çıktığı belirtilmiştir.

5. Dosya kapsamından, sanığın senedi dava dışı bir şirkete verdiği, o şirketçe icra takibi yapıldığı anlaşılmaktadır. 6. Mahkemece; "sanığın senede 9 rakamını ekleyerek senedi tedavüle koyarak resmi belgeyi bozduğu anlaşılmakla, sanığın TCK'nun 210 maddesi delaleti ile TCK 'nun 204/1 maddesinde düzenlenen resmi belgeyi bozmak suçunu işlediğinin sabit olduğu" gerekçesi ile yukarıda açıklanan şekilde mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın sanığa verdiği senetteki "260 TL" kısmına "9" rakamı eklenerek "9260 TL" olarak yapılan tahrifatın, senetle sağlanan hakkı kullanılmaz hale getirmediği, senedin kullanılabilirliğini ortadan kaldırmadığı, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 205 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen resmi belgeyi bozma suçunun değil aynı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğunun anlaşılması karşısında, Mahkemenin gerekçesinde ve hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün "resmi belgeyi bozmak suçunun sabit" olduğu gerekçesine dayandırılarak çelişki yaratılması,

2. Hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin birinci fıkrasının (c) bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının göz önüne alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

4. "15.07.2014" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 05.01.2014 şeklinde hatalı gösterilmesi,

Nedenleriyle temyize konu karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mut 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/545 Esas, 2015/1035 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,