Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/39662 K.2025/13580

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13.

Ceza Dairesi, 21.11.2018 tarihli kararıyla sanık ... yönünden 5271 sayılı Kanun’un 279/1-b maddesi uyarınca istinaf başvurusunun süre yönünden reddine, sanık ... yönünden ise istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedildiği, sanık ... müdafiinin itirazı üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi 14.01.2019 tarihli ve 2019/1 değişik iş sayı ile itirazın kabulü ile adı geçen sanık yönünden kararın kaldırılmasına karar vermesinden sonra, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi 22.01.2019 tarihli ek karar ile sanık ... yönünden de istinaf başvurusunun esastan reddine karar verdiği,

sanıklar müdafinin istinaf başvurularının esastan reddine dair verilen her iki kararı da temyiz ettiği belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Aydın 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2018 tarihli ve 2018/99 Esas, 2018/478 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında "kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık" suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-L, 52/2-4, 53... (sanık ... hakkında) maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezazı ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 21.11.2018 tarihli ve 2018/2114 Esas, 2018/2511 Karar sayılı kararı ve 22.01.2019 tarihli ek kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik sanıklar müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz isteği; müvekkillerinin suç işleme kasıtlarının olmadığına, cezada teşdit uygulanmaması gerektiğine, takdiri indirimin uygulanmamasının yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların savunmaları, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanıklar dışındaki kişilerin katılanı telefonla aradığının anlaşıldığı, dolayısıyla sanıkların iştirak halinde üç veya daha fazla kişiyle aynı hile içinde katılandan menfaat temin etmeleri karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK 158/3. maddenin uygulanması gerekirken uygulanmamış olması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, kararında sanıklar müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,