Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/40495 K.2025/10871

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.İlk Derece Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2018 tarihli ve 2016/822 Esas, 2018/191 Karar sayılı kararı ile sanığın mühür bozma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 203/1, 62, 51, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 10.09.2019 tarihli ve 2019/2970 Esas, 2019/1817 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz istemi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, atılı suçun oluştuğuna ilişkindir. B.Değerlendirme Ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı değerlendirilerek atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR