Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/40544 K.2025/11991

Yapılan ön inceleme neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 2018/1133 Esas, 2019/1322 Karar sayılı, 04.11.2019 tarihli asıl karar ile 11.12.2019 tarihli ek kararına yönelik katılan vekilinin temyizi üzerine, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.12.2017 tarihli kararıyla sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyet, sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmiştir. B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15.Ceza Dairesinin 04.11.2019 tarihli kararıyla sanık ... hakkında esastan ret, sanık ... hakkında beraat kararı verilmiştir. C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15.Ceza Dairesinin 11.12.2019 tarihli ek kararıyla sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararının esastan reddi kararının kesin olduğu gerekçesi ile katılan vekilinin bu sanık yönünden temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan vekilinin temyiz nedenleri, asıl karar ve ek kararın usul ve yasaya uygun olmadığı, sanıkların atılı suçu işlediklerine mahkûmiyet hükümleri kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Dağlı hakkında kurulan 11.12.2019 tarihli ek karar yönünden;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ek kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ... hakkında kurulan 04.11.2019 tarihli asıl karar yönünden;

Son reçete tarihinin ve bu suretle suç tarihinin 13.04.2009 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükmü kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi delâletiyle aynı Kanun’un 303/1-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de;

mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanunun 280/2. maddesine göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanığın beraatına karar verilmesi her ne kadar hukuka aykırı ise de;

sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 13.04.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Dağlı hakkında kurulan hüküm yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 11.12.2019 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,