Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/4097 K.2024/14126

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, katılan vekilinin asıl hükme, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sanık müdafiinin ek karara yönelik temyizi yönünden

Sanık müdafiinin hazır bulunduğu 15.03.2016 tarihli duruşmada tefhim edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 23.03.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 25.03.2016 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Katılan vekilinin asıl karara yönelik temyizi yönünden

Sanığın yargılama konusu defter, kayıt ve belgeleri gizleme eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 03.11.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden,