Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/42073 K.2024/5703

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2014 tarihli ve 2012/782 Esas, 2014/85 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

2. Anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 15.10.2019 tarihli ve 2017/26005 Esas, 2019/9917 Karar sayılı kararıyla, "...Müştekinin beyanı, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunması, ayrıca sanığın suç tarihine yakın günlerde benzer eylemlerden açılan davalar ve mahkumiyet hükmünün bulunması karşısında dosya kapsamından toplanan deliller neticesinde sanığın atılı basit dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınmış olmasıda göz önünde bulundurularak mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2019/694 Esas, 2021/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 50, 53 üncü maddeleri uyarınca hapisten çevrili 6.000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, atılı suçu işlemediğine ve beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Müşteki ...’nın köpek almak için internet üzerinden ilan vermesinden sonra sanığın ilandaki numara üzerinden müştekiyi arayarak kendisini ... ismiyle tanıttığı ve kendisinde köpek olduğunu belirterek 150,00 TL'ye satmak için anlaştıkları, müştekinin sanığın hesabına 150,00 TL’yi yatırdığı ve sanığın da parayı çektiği ancak köpeği göndermediği ve ortadan kaybolduğu, bu şekilde haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmış, bozma ilâmı doğrultusunda mahkemece eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı ve ilk uzlaştırma işleminin gerçekleştirildiği tarih ile uzlaştırmanın başarısız kaldığı tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2 .Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3.Ancak;

5237 Sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde düzenlenen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olması, adli para cezası veya diğer seçenek yaptırımlarda uygulanmayacağına dair yasal düzenleme karşısında; sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmesi sebebiyle belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmaya dair karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ve bu aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2021 tarihli ve 2019/694 Esas, 2021/78 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği hükmün, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden Başkan Vekili ...'ün 30.08.2024 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin beşinci fıkrasına istinaden düşülen işbu şerhin altı imzalanmıştır.