Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/42598 K.2025/12784

Köy muhtarı olan sanıklar hakkında, suç tarihinde yürürlükte bulunan Türk Medeni Kanunu'nun 134/2 ve 1587 sayılı Nüfus Kanunu'nun 15/2. maddeleri uyarınca köy muhtarlarına verilen evlendirme görev ve yetkilerini ifa ederlerken yabancı uyruklu inceleme dışı sanıklar ile şikâyetçilerin evlendirme işlemlerini sahte olarak gerçekleştirdikleri iddiasıyla kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan açılan kamu davasında; suç tarihinin, en aleyhe kabulle, 31.12.2003 olduğu,

sanıklar hakkında Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 18.11.2008 tarihli ve 2004/167 Esas, 2008/324 Karar sayılı ilamıyla verilen mahkûmiyet hükümlerinin "onanmasına" dair Dairemizin 10.09.2013 tarihli ve 2012/27979 Esas, 2013/12581 Karar sayılı ilamının karar tarihi olan 10.09.2013 tarihinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2015 tarihli ve 2015/110200 sayılı itirazı üzerine,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.12.2019 tarihli ve 2015/11-585 Esas, 2019/720 Karar sayılı ilamıyla bahse konu "onama" kararının kaldırılmasına ve sanıklar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verildiği 24.12.2019 tarihine kadar ve bozma sonrası yapılan yargılamada, Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 06.03.2020 tarihli ve 2020/121 Esas, 2020/109 Karar sayılı durma kararının kesinleştiği 01.07.2020 tarihinden, sanıklar hakkında soruşturma izni verilmesine dair 20.08.2020 tarihli kararın kesinleştiği 09.11.2020 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK’nin 7 ve 5252 sayılı TCK’nin Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddeleri karşısında; sanıklara yüklenen 765 sayılı TCK’nin 339/1 (5237 sayılı TCK’nin 204/2) maddelerinde düzenlenen "kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunun Kanundaki cezasının miktarı ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafii ve sanıkların temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin,