Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/42733 K.2023/5478

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Harran Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2013/25 Esas, 2015/398 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında basit dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Harran Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli ve 2013/25 Esas, 2015/398 Karar sayılı sayılı kararının sanık ... müdafii ve sanıklar ... ve ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 04.12.2017 tarihli ve 2017/24108 Esas, 2017/250 Karar sayılı kararı ile sanıkların kendilerini kamu görevlisi olarak tanıtmak suretiyle haksız menfaat temin ettiklerinin iddia olunması karşısında eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (L) bendinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Harran Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2018 tarihli ve 2018/13 Esas, 2018/79 Karar sayılı kararı ile bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

4. Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2021 tarihli ve 2019/229 Esas, 2021/40 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafinin temyiz isteği sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, tape kayıtlarındaki seslerin analizi yapılmadan eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, hükmün gerekçesiz olduğuna ve sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz isteği üzerine atılı suçu işlemediğine ve mâhkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. 3. Sanık ...'ın eşi ...'ın temyiz isteği hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ...'u suç tarihinde 0 539 ... 55 40 numaralı telefondan arayarak kendisini polis ve savcı olarak tanıtan şahısların mağdurun hesaplarına ulaşıldığını söyleyerek bu kişilerce hesabındaki paranın çekilmesini önlemek amacıyla mağdurdan bütün parasını temyiz dışı sanık ...'e ait hesap numarasına yatırmasını istedikleri, mağdurun da telefondaki kişilerin yönlendirmesi sonucu toplam 2.900,00 TL'yi temyiz dışı sanık ...'e ait hesap numarasına yatırdığı anlaşılmıştır.

2. Şanlıurfa İl Emniyet Müdürlüğü nezdinde tutulan 21.10.2011 tarihli araştırma tutanağında, kendisini polis-savcı olarak tanıtmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işleyen kişilere yönelik ülke genelinde yapılan araştırmalar kapsamında 26.09.2011 tarihinde 27 F.... plaka sayılı aracın şüphe üzerine durdurulduğu, araç içerisinde sanıklar ..., ... ve ...' ın bulunduğu, aracın torpido gözünde 353 643 ... ... imei numaralı Nokia 1110 marka cep telefonunun ele geçirildiği belirtilmiş, bu telefonun sanıklar tarafından sahiplenilmediği ve TİB kayıtlarının incelenmesi neticesinde mağdur ...'u arayan 0 539 ... 55 40 numaralı hattın da bu telefona takılmış olduğu dosya kapsamından anlaşılmıştır.

3. Sanıklar şehir merkezine gitmek için bindikleri arabada yakalandıklarını, kimseyi telefonla arayıp dolandırmadıklarını beyan etmişlerdir.

4. Sanıkların üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak tarafların edim miktarında anlaşamamaları sebebiyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

5. Mağdur ...'un, temyiz dışı sanık ...'in hesabına gönderdiği 2.900,00 TL'nin 1.000,00 TL'sinin Ziraat Bankası'nın Harran ilçesinde bulunan ATM cihazından, 1.000,00 TL'sinin ise Şanlıurfa merkezinde bulunan Akbank ATM cihazından çekildiği tespit edilmiş, paranın çekilme anına ilişkin kamera görüntülerinin dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.

6.Mahkemece, Şanlıurfa İl Emniyet Müdürlüğü ekiplerince 26.09.2011 tarihinde ... plakalı araç içerisinde sanıklar ..., ve ...'ın yakalandığı, araç içerisinde 353 643 ... ...

449 IMEI nolu telefonun bulunduğu, bu telefona ...'un dolandırılması olayında da kullanılan 0 539 ... numaralı hattın takıldığının tespit edildiği ve sanıklar hakkında benzer suçtan farklı mağdurlara karşı açılmış birçok dava bulunduğu hususları birlikte değerlendirilerek sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmemiş ve dolandırıcılık suçundan mahkûmiyetlerine hükmedilmiş, sanıklar hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmiş,

katılanların zararını gidermemeleri nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesi ile bir daha suç işlemeyecekleri hususunda olumlu kanaat oluşmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 51 ... maddesi uygulanmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların savunmaları, Şanlıurfa İl Emniyet Müdürlüğünün 21.10.2011 tarihli yazısı, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların mahkûmiyetine ilişkin Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş, Mahkemenin sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin gerekçesi yeterli ve hukuka uygun bulunmuştur.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii, sanık ...'ın eşi ... ve sanık ...'in yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2021 tarihli ve 2019/229 Esas, 2021/40 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii, sanık ...'ın eşi ... ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafii, sanık ...'ın eşi ... ve sanık ...'in temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,