Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/5110 K.2023/5589

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2011 tarihli ve 2010/531 Esas, 2011/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 30.06.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Demre Sulh Ceza Mahkemesinin, 13.06.2014 tarihli ve 2014/105 Esas, 2014/161 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 13.05.2014 tarihinde işlediği, trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 15.10.2015 tarihinde kesinleşmesi üzerine işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

3. Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/39 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararı ile Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.03.2011 tarihli ve 2010/531 Esas, 2011/367 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı aynen açıklanarak, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlediğine dair yeterli delil olmadığına, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın sahte araç muayenesi yaptırdığı ve kullandığı iddiasıyla hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Kriminal raporunda; inceleme konusu motorlu araç trafik belgesinin tümden sahte olduğunu gösterir bulgu tespit edilemediği, inceleme konusu motorlu araç trafik belgesinin arka yüzünde 1. " Aracın muayenesi " bölümünde basılı bulunan mühür izi ile yapışık bandrolün sahte olduğu, sahteciliğin aldatma kabiliyetini haiz olduğu belirtilmiştir.

3. Sanık savunmasında suçu kabul etmemiştir.

4. Suç konusu belge mahkemece duruşmada incelenmemiştir.

5. Suç konusu belge üzerinde heyetimizce yapılan incelemede; aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

6. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek hüküm açıklanmıştır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası ve son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.06.2011 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 13.05.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1. Adli Emanetin 2009/168 sırasına kayıtlı emanet eşyası hakkında Mahkemesince her zaman bir karar verilmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Muayene geçerlilik süresinin sona erdiği 29.12.2010 tarihi yerine 29.12.2008 olarak hatalı yazılan suç tarihinin mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/39 Esas, 2016/200 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,