Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/6701 K.2023/7917

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2014/159 Esas 2016/94 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, katılana senet veren ...Peynircilik şirketinin ortağı değil çalışanı olduğunu, borçlu gözüken ...'nun şirket ortağı ...'nun eşi olduğu, verilen 5 senedin tahsil edildiği, bilirkişi incelemesi yapılmadığı, lehe hükümlerin uygulanmadığı, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın 07.12.2011 tanzim,25.03.2012 ödeme tarihli ve 3.000,00 TL bedelli sahte senedi arkasını ciro etmek suretiyle daha önce almış olduğu mal karşılığında katılana verdiği anlaşılmıştır. 2.31.01.2013 tarihli bilirkişi raporunda, söz konusu senetteki borçlu imzalarının ...' nun eli ürünü olmadığı tespit edilmiş 3. Mahkemece, sanık savunması, katılan beyanı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine hükmedilmiştir.

III. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2016 tarihli ve 2014/159 Esas 2016/94 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,