Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2021/9699 K.2024/2783

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 32.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2013/464 Esas, 2016/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 2016/343295 numaralı Tebliğnamesiyle, sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan uzaklaşma gerekçelerinin somut olaya uygun ve denetime olanak verecek biçimde gösterilmemesi suretiyle yasa metninin tekrarı ile yetinilerek cezanın teşdiden uygulanmasının hukuka uygun olmadığına ilişkin bozma görüşüyle, dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, verilen cezanın indirilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü emniyet görevlilerinin yaptıkları uygulamada sanığın üzerinden, suça konu ve alınan ekspertiz raporuna göre sahte olup aldatıcılık niteliğine haiz olduğu tespit edilen ...'na ait sürücü belgesinin ele geçirildiği anlaşılmıştır. 2. Sanık ikrar etmiştir. 3. Kolluk tutanağı dosya arasındadır. 4. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı 20.05.2012 tarihli raporuna göre, fotoğrafın üstünde bulunan soğuk mührün özellikleri yönünden gerçeğine göre farklı olduğu, belgenin tamamen sahte olduğu, aldatma niteliğinin bulunduğu bildirilmiştir. 5. Mahkeme davaya konu belgeyi incelemiştir. 6. Mahkemece alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Tebliğname yönünden,

5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri yasal ve yeterli gerekçe ile değerlendiren ve alt sınırdan uzaklaşılmasına karar veren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

2. Sanığın temyiz talebi yönünden,

Sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 32.Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2013/464 Esas, 2016/353 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,